ukłon

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

ukłon (język polski)[edytuj]

ukłon (1.1)
wymowa:
IPA[ˈukwɔ̃n], AS[uku̯õn], zjawiska fonetyczne: nazal.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) grzecznościowe pochylenie głowy bądź dygnięcie ciałem
(1.2) przen. zrobienie czegoś, jako wyraz życzliwości
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. ukłonienie n, pokłon m, skłon m
czas. ukłonić się, kłaniać się, pokłonić się, skłonić, skłaniać
związki frazeologiczne:
interes zmusza do ukłonów
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: