zabudowanie

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

zabudowanie (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) rzecz. odczas. od: zabudować
(1.2) budynek, budowla stojąca na terenie jakiejś posesji
odmiana:
(1.1) blm,
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
(1.1) niezabudowanie
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. budowla ż, budynek m, budowanie n, budowa ż, budynek m, budowlaniec m
czas. zabudować dk., budować ndk.
rzecz. zabudowa ż
przysł. budująco
przym. budujący
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) pol. zabudować + -anie
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: