detektyw

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

detektyw (język polski)[edytuj]

detektywi (1.1) w akcji
wymowa:
IPA[dɛˈtɛktɨf], AS[detektyf], zjawiska fonetyczne: wygł.  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) człowiek zajmujący się dochodzeniem, śledzeniem, rozwiązywaniem spraw o charakterze kryminalnym jako funkcjonariusz policji lub jako pracownik jakiejś firmy prowadzącej śledztwa
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Zwykle głównymi bohaterami kryminałów detektywi.
(1.1) Detektyw długo myślał nad rozwiązaniem tej sprawy.
(1.1) Kontakt detektywa był nieudolny i nie dostarczał żadnych wartościowych informacji.
składnia:
kolokacje:
(1.1) być / zostać detektywem • wyszkolić się na detektywa • prywatny / policyjny detektyw • licencja detektywa • praca detektywa • detektyw kryminalny / celny / finansowypani detektyw
synonimy:
(1.1) śledczy m 
antonimy:
(1.1) przestępca m 
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  detekcja f , detektor m 
przym.  detektywistyczny
związki frazeologiczne:
etymologia:
ang.  detective[1]
uwagi:
zobacz też: Indeks:Polski - Zawody
tłumaczenia:
źródła:
  1. hasło detektyw w: Słownik wyrazów obcych, Wydawnictwo Naukowe PWN.