detektyw

detektyw (język polski)

detektywi (1.1) w akcji

wymowa:

IPA: [dɛˈtɛktɨf], AS: [detektyf], zjawiska fonetyczne: wygł. ^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) człowiek zajmujący się w sposób niejawny dochodzeniem, śledzeniem, rozwiązywaniem spraw o charakterze kryminalnym jako funkcjonariusz policji lub jako pracownik prywatnej agencji śledczej

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	detektyw	detektywi
dopełniacz	detektywa	detektywów
celownik	detektywowi	detektywom
biernik	detektywa	detektywów
narzędnik	detektywem	detektywami
miejscownik	detektywie	detektywach
wołacz	detektywie	detektywi

przykłady:

(1.1) Zwykle głównymi bohaterami kryminałów są detektywi.

(1.1) Detektyw długo myślał nad rozwiązaniem tej sprawy.

(1.1) Kontakt detektywa był nieudolny i nie dostarczał żadnych wartościowych informacji.

składnia:

kolokacje:

(1.1) być / zostać detektywem • szkolić się / wyszkolić się na detektywa • prywatny / policyjny detektyw • licencja detektywa • praca detektywa • detektyw kryminalny / celny / finansowy • pani detektyw

synonimy:

(1.1) śledczy m, pogard. szpicel, żart. szerlok

antonimy:

(1.1) przestępca m

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. detektorysta mos, detekcja ż, detektor m

przym. detektywistyczny

związki frazeologiczne:

etymologia:

ang. detective

uwagi:

zobacz też: Indeks:Polski - Zawody

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) detective, investigator
• baskijski: (1.1) detektibe
• białoruski: (1.1) дэтэктыў m
• bułgarski: (1.1) детектив m
• czeski: (1.1) detektiv m
• francuski: (1.1) détective m
• gudźarati: (1.1) જાસૂસ m (jāsūsa)
• hiszpański: (1.1) detective m/ż
• kataloński: (1.1) detectiu m
• niemiecki: (1.1) Detektiv m
• norweski (bokmål): (1.1) detektiv m
• nowogrecki: (1.1) ντετέκτιβ m, ιδιωτικός αστυνομικός m
• rosyjski: (1.1) детектив m
• słowacki: (1.1) detektív
• szwedzki: (1.1) detektiv w
• ukraiński: (1.1) детектив m
• węgierski: (1.1) detektív
• wilamowski: (1.1) detektyw m

źródła:

detektyw (język wilamowski)

detektyw (1.1)

zapisy w ortografiach alternatywnych:

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) zaw. detektyw

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz.

forma żeńska detektywyn ż

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

zobacz też: Indeks:Wilamowski - Zawody

źródła: