cudzoziemiec

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

cudzoziemiec (język polski)[edytuj]

wymowa:
wymowa ?/i, IPA[ˌʦ̑uʣ̑ɔˈʑɛ̃mʲjɛʦ̑], AS[cuʒoźmʹi ̯ec], zjawiska fonetyczne: zmięk. nazal. akc. pob. i → j  
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) osoba pochodząca z innego kraju
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Jakiś cudzoziemiec pytał mnie, jak dojść na dworzec.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) obcokrajowiec, pot.  zagraniczniak, starop.  foryster
antonimy:
(1.1) tubylec, autochton, rodak
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  cudzoziemszczyzna f 
forma żeńska cudzoziemka f 
przym.  cudzoziemski
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol.  cudzy + ziemia[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Renata Grzegorczykowa, Zarys słowotwórstwa polskiego. Słowotwórstwo opisowe, wyd. III poprawione, Warszawa 1979, s. 18.