obcokrajowiec

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

obcokrajowiec (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌɔpʦ̑ɔkraˈjɔvʲjɛʦ̑], AS[opcokrai ̯ovʹi ̯ec], zjawiska fonetyczne: zmięk.utr. dźw.akc. pob.i → j  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) osoba pochodząca z innego kraju
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Ewa wychodzi za mąż za obcokrajowca.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) cudzoziemiec; pot. zagranicznik, zagraniczniak
antonimy:
(1.1) rodak, krajan, ziomek
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. obcokrajowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) pol. obcy + kraj + -owiec
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: cudzoziemiec
źródła: