prawidłowość

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

prawidłowość (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) cecha tego, co prawidłowe; cecha tych, którzy prawidłowi
(1.2) regularne występowanie jakichś zjawisk zgodnie z określoną regułą
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
składnia:
(1.1) prawidłowość + D.
kolokacje:
synonimy:
(1.2) prawo, reguła, zasada
antonimy:
(1.1) nieprawidłowość
hiperonimy:
(1.1) cecha
hiponimy:
(1.1) poprawność
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. prawidło n
przym. prawidłowy
przysł. prawidłowo
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) pol. prawidłowy + -ość
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: