nienaruszalność
nienaruszalność (język polski)
[edytuj]- wymowa:
- ⓘ
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) cecha tego, co nienaruszalne
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik nienaruszalność nienaruszalności dopełniacz nienaruszalności nienaruszalności celownik nienaruszalności nienaruszalnościom biernik nienaruszalność nienaruszalności narzędnik nienaruszalnością nienaruszalnościami miejscownik nienaruszalności nienaruszalnościach wołacz nienaruszalności nienaruszalności
- przykłady:
- (1.1) Wprowadzenie stanu wojennego między innymi powoduje czasowe zawieszenie lub ograniczenie określonych w Konstytucji Polskiej Rzeczpospolitej Ludowej podstawowych praw obywateli, a w szczególności wolności i nietykalności osobistej oraz nienaruszalności mieszkań[1].
- składnia:
- (1.1) nienaruszalność + D.
- kolokacje:
- (1.1) nienaruszalność terytorium / granic / miru domowego / własności / życia • nienaruszalność cielesna • całość i nienaruszalność
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) pewność
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. nienaruszenie n
- przym. nienaruszalny
- przysł. nienaruszalnie
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. nienaruszalny + -ość
- uwagi:
- Liczba mnoga w tabeli odmiany została podana za Słownikiem gramatycznym języka polskiego[2]. Inne słowniki (np.: Uniwersalny słownik języka polskiego[3]) odnotowują, że rzeczownik ten nie tworzy liczby mnogiej.
- tłumaczenia:
- białoruski: (1.1) непарушнасць ż
- niemiecki: (1.1) Unverletzlichkeit ż
- rosyjski: (1.1) ненарушимость ż
- źródła:
- ↑ Od 22 do 6 godzina milicyjna, „Trybuna Ludu nr 13/12”, 1981, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
- ↑
Hasło „nienaruszalność” w: Marcin Woliński, Zygmunt Saloni, Robert Wołosz, Włodzimierz Gruszczyński, Danuta Skowrońska, Zbigniew Bronk, Słownik gramatyczny języka polskiego, wyd. IV, Warszawa 2020. - ↑
Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.
