tropić

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj
Podobna pisownia Podobna pisownia: tropic

tropić (język polski)[edytuj]

pies tropi (1.1) coś
wymowa:
IPA[ˈtrɔpʲiʨ̑], AS[tropʹić], zjawiska fonetyczne: zmięk.
znaczenia:

czasownik

(1.1) iść za kimś lub za czymś po jego śladach tropach, zapachu
(1.2) przen. śledzić, ścigać kogoś lub coś
(1.3) reg. śl.[1][2] martwić, boleć
odmiana:
(1.1-2) koniugacja VIa
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. trop m, tropienie n, tropiciel m, tropicielka f, tropowiec mzw
czas. wytropić
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1.3) Śląsk Cieszyński[1][2]
tłumaczenia:
(1.3) zobacz listę tłumaczeń w hasłach: martwić, boleć
źródła:
  1. 1,0 1,1 Słowniczek trudniejszych wyrazów gwarowych, w: Alina Kopoczek, Śpiewnik Macierzy Ziemi Cieszyńskiej, Cieszyn 1988, str. 375-380.
  2. 2,0 2,1 Słownik gwarowy Śląska Cieszyńskiego, red. Jadwiga Wronicz, Ustroń, Galeria „Na Gojach”, 2010, ISBN 978-83-60551-28-8.