martwić

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

martwić (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈmartfʲiʨ̑], AS[martfʹić], zjawiska fonetyczne: zmięk.utr. dźw. wymowa ?/i
znaczenia:

czasownik

(1.1) wzbudzać niepokój, obawę, smutek

czasownik zwrotny martwić się

(2.1) niepokoić się, smucić się
odmiana:
(1.1) koniugacja VIa
(2.1) koniugacja VIa
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) gw. (Śląsk Cieszyński) starzać
(2.1) gw. (Śląsk Cieszyński) frasować się, tropić
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. zmartwić się
związki frazeologiczne:
nie chcę cię martwić, alezwrot poprzedzający przekazanie przykrych wiadomości lub przestrogi
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: