cierpieć

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

cierpieć (język polski)[edytuj]

wymowa:
wymowa ?/i, IPA[ˈʨ̑ɛrpʲjɛ̇ʨ̑], ASerpʹi ̯ėć], zjawiska fonetyczne: zmięk.podw. art.i → j 
znaczenia:

czasownik

(1.1) odczuwać ból fizyczny lub psychiczny
(1.2) ubolewać z powodu czegoś
(1.3) przest. znosić, tolerować kogoś lub coś
(1.4) nie cierpieć: bardzo nie lubić, nie znosić
(1.5) chorować na coś
odmiana:
[1] koniugacja VIIa
przykłady:
(1.1) Moja mama ma raka i bardzo cierpi.
(1.2) Bardzo cierpię z powodu śmierci męża.
(1.3) Będziesz li, Panie, cierpiał nierządnicę w pałacu własnym?[2]
(1.4) Nie cierpię wstawać w poniedziałki do pracy.
(1.5) Mój dziadek cierpi na reumatyzm.
składnia:
(1.3) + B.
(1.4) + D., + bezokol.
kolokacje:
(1.1-2) niewinnie cierpieć
synonimy:
(1.4) nienawidzić
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. cierpiętnik m, cierpienie, cierpiący
przym. cierpiący
ims. cierpiący
związki frazeologiczne:
(1.4) nie cierpieć zwłoki
etymologia:
(1.4) z używanego dawniej znaczenia (1.3)
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Zygmunt Saloni, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Włodzimierz Gruszczyński, Danuta Skowrońska, Słownik gramatyczny języka polskiego na płycie CD, Warszawa, 2012, ISBN 978-83-927277-2-9.
  2. Słowacki