cierpieć

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

cierpieć (język polski)[edytuj]

wymowa:
wymowa ?/i, IPA[ˈʨ̑ɛrpʲjɛ̇ʨ̑], ASerpʹi ̯ėć], zjawiska fonetyczne: zmięk. podw. art. i → j  
znaczenia:

czasownik

(1.1) odczuwać ból fizyczny lub psychiczny
(1.2) ubolewać z powodu czegoś
(1.3) przest.  znosić, tolerować kogoś lub coś
(1.4) nie cierpieć: nienawidzić, nie znosić
(1.5) chorować na coś
odmiana:
cierpi|eć, koniugacja VIIa; aspekt dokonany: wycierpieć
przykłady:
(1.1) Moja mama ma raka i bardzo cierpi.
(1.2) Bardzo cierpię z powodu śmierci męża.
(1.3) Będziesz li, Panie, cierpiał nierządnicę w pałacu własnym?[1]
(1.4) Nie cierpię wstawać w poniedziałki do pracy.
(1.5) Mój dziadek cierpi na reumatyzm.
składnia:
(1.3) + B. 
(1.4) + D. , + bezokol.
kolokacje:
(1.1-2) niewinnie cierpieć
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  cierpiętnik m , cierpienie, cierpiący
przym.  cierpiący
ims.  cierpiący
związki frazeologiczne:
(1.4) nie cierpieć zwłoki
etymologia:
(1.4) z używanego dawniej znaczenia (1.3)
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Słowacki