arbitralność

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

arbitralność (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) książk. cecha tego, co jest arbitralne
(1.2) książk. cecha tych, którzy arbitralni
odmiana:
(1.1-2) blm[1],
przykłady:
(1.1) Oczywiście nie należy się bać słowa arbitralność z powodu jego odcienia moralnego (woluntaryzm, bezpodstawność); arbitralność konwencji społecznych jest tak silna, jak większości instytucji ukształtowanych w praktyce historycznej[2].
składnia:
(1.1-2) arbitralność + D.
kolokacje:
(1.1) arbitralność decyzji / postępowania / sądów
(1.2) czyjaś arbitralność
synonimy:
(1.1) apodyktyczność, samowolność
(1.2) apodyktyczność, autokratyczność, despotyczność
antonimy:
hiperonimy:
(1.1-2) cecha
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. arbitralny, arbitrażowy
przysł. arbitralnie
rzecz. arbiter mos
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. arbitralny + -ość, rzeczownik odprzym.
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana płatna rejestracja Hasło arbitralność w: Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. Andrzej Dąbrówka, Teatr i sacrum w średniowieczu: Religia - cywilizacja - estetyka, s. 42, Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Mikołaja Kopernika, 2013.