Przejdź do zawartości

arbiter elegantiarum

Przejrzana
Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

arbiter elegantiarum (język polski)

[edytuj]
wymowa:
podział przy przenoszeniu wyrazu: arbiter elegantiarum[1]
znaczenia:

fraza rzeczownikowa, rodzaj męskoosobowy

(1.1) znawca dobrego smaku, esteta[2]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. arbiter ēlegantiārum
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „arbiter elegantiarum” w: Wielki słownik ortograficzny, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „arbiter elegantiarum” w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.

arbiter elegantiarum (język angielski)

[edytuj]
wymowa:
znaczenia:

fraza rzeczownikowa

(1.1) znawca dobrego smaku, esteta
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. arbiter ēlegantiārum
uwagi:
źródła:
wymowa:
podział przy przenoszeniu wyrazu: arbiter ēlegantiārum
znaczenia:

fraza rzeczownikowa, rodzaj męski

(1.1) znawca dobrego smaku, esteta
odmiana:
(1.1) arbit|er, ~rī (deklinacja II) + ēlegantiārum nieodm.
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1.1) tytuł Gajusza Petroniusza w sądzie Nerona • hasło znane z powieści historycznej „Quo vadisHenryka Sienkiewicza[1]
źródła:
  1. Sienkiewicz, Henryk. Quō vādis, Warszawa 1896 Gebethner i Wolff: t. I, rozdz. 1/2, s. 1/30; t. II, rozdz. 9, s. 111; t. III, rozdz. 4, s. 34.