Geschichte

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Geschichte (język niemiecki)[edytuj]

wymowa:
IPA/gəˈʃɪçtə/ wymowa ?/i lm [gəˈʃɪçtn̩] wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) historia, dzieje
(1.2) opowieść
(1.3) szkoln. historia (przedmiot)
odmiana:
(1.1)[1]
przykłady:
(1.1) Die Geschichte der japanischen Sprache ist immer wieder ziemlich unklar.Historia języka japońskiego jest wciąż dość niejasna.
składnia:
kolokacje:
(1.1) KindheitsgeschichteKrankengeschichte
(1.2) eine lustige/traurige Geschichte • Geschichtenerzähler
(1.3) GeschichtsbuchGeschichtslehrerGeschichtslehrerinKunstgeschichteMediengeschichteRechtsgeschichte
synonimy:
(1.1) Historie, Werdegang
(1.2) Märchen, Novelle, Erzählung
(1.3) Historiographie, Geschichtswissenschaft
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. geschichtlich, geschichtslos, geschichtsträchtig
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: