opowieść

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

opowieść (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ɔˈpɔvʲjɛ̇ɕʨ̑], AS[opovʹi ̯ėść], zjawiska fonetyczne: zmięk. podw. art. i → j   wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) opowiadana historia
(1.2) jęz.  utwór narracyjny o bogatej fabule i gawędziarskiej narracji, zwykle dłuższy od opowiadania i noweli, krótszy od powieści
(1.3) przen.  pejor.  coś co zostało powiedziane
odmiana:
(1.1-3)
przykłady:
(1.1) Długo snuł swą opowieść, a my siedzieliśmy zasłuchani.
(1.2) "Kamienna wioska" to nostalgiczna opowieść Xiaolu Guo, autorki chińskiego pochodzenia[1]
(1.3) Jakoś nie wierzę w opowieść.
składnia:
kolokacje:
(1.1) snuć opowieść
synonimy:
(1.1) bajanie, bajka, baśń, gawęda, historia, klechda, legenda, mit, podanie
(1.2) opowiadanie
(1.3) bajka
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas.  opowiadać, opowiedzieć, powieść
rzecz.  opowiedzenie n , opowiastka f , powieść f 
przym.  opowieściowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. z internetu