Głuchoniemiec

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Głuchoniemiec (język polski)[edytuj]

Głuchoniemcy (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) hist. etn. potomek dawnych niemieckich osadników w polskich Karpatach; zob. też Głuchoniemcy w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Na obszarze Wisłoki uderza nas fakt inny; całą okolicę, którą obszar Wisłoki, Ropy, Jasły, Jasełki i średniego Wisłoka zajmuje, osiedli tak zwani Głuchoniemcy od dołów Sanockich począwszy, to jest od okolicy Komborni, Haczowa, Trześniowa po Grybowski dział.[1]
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) Szwab[2]
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Wincenty Pol, Historyczny obszar Polski rzecz o dijalektach mowy polskiej, Kraków 1869.
  2. Wojciech Blajer, Bemerkungen zum Stand der Forschungen uber die Enklawen der mittelalterlichen deutschen Besiedlung zwischen Wisłoka und San [w:] Późne średniowiecze w Karpatach polskich, red., prof. Jan Gancarski, Krosno 2007. ISBN 978-83-60545-57-7