począć

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

począć (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈpɔʧ̑ɔ̃ɲʨ̑], AS[počõńć], zjawiska fonetyczne: nazal.asynch. ą  wymowa ?/i
znaczenia:

czasownik dokonany

(1.1) zacząć coś, rozpocząć
(1.2) spowodować zajście w ciążę

czasownik zwrotny począć się

(2.1) książk. zacząć się
(2.2) książk. o dziecku / płodzie: zacząć istnieć (od momentu zapłodnienia)
(2.3) książk. powstać
odmiana:
(1.1-2) koniugacja Xc
(2.1-3) koniugacja Xc
przykłady:
(1.1) Naczelnik, tęgi, rudobrody Niemiec, nakazawszy im znakiem milczenie, począł następnie nasłuchiwać.[1]
(1.2) Poczęliśmy dziecko, nie zdając sobie z tego sprawy.
(2.2) Moi rodzice powiedzieli mi, że poczęłam się w namiocie podczas wakacji.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. poczęcie n, poczynanie n, czyn mrz, czynnik mrz, wypoczynek mrz, spoczynek mrz, odpoczynek mrz, rozpoczęcie n, rozpoczynanie n, napoczęcie n, napoczynanie n, wypoczęcie n, wypoczywanie n, spoczęcie n, spoczywanie n, odpoczęcie n, odpoczywanie n, uczynienie n
czas. poczynać ndk., czynić ndk., rozpocząć dk., rozpoczynać ndk., napocząć dk., napoczynać ndk., wypocząć dk., wypoczywać ndk., spocząć dk., spoczywać ndk., odpocząć dk., odpoczywać ndk., uczynić dk.
przym. początkowy, spoczynkowy, wypoczynkowy, odpoczynkowy, czynny
związki frazeologiczne:
co tu począć / co począć
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Henryk Sienkiewicz Krzyżacy