Wisłok

From Wikisłownik
Jump to navigation Jump to search

Wisłok (język polski)[edit]

Wisłok (1.1)
pronunciation:
IPA[ˈvʲiswɔk], AS[vʹisu̯ok], zjawiska fonetyczne: zmięk. pronunciation ?/i
definitions:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

(1.1) geogr. rzeka w południowo-wschodniej Polsce, lewobrzeżny dopływ Sanu; zob. też Wisłok w Wikipedii
inflection:
(1.1)
examples:
(1.1) Na obszarze Wisłoki uderza nas fakt inny; całą okolicę, którą obszar Wisłoki, Ropy, Jasły, Jasełki i średniego Wisłoka zajmuje, osiedli tak zwani Głuchoniemcy od dołów Sanockich począwszy, to jest od okolicy Komborni, Haczowa, Trześniowa po Grybowski dział.[1]
syntax:
collocations:
synonyms:
antonyms:
hypernyms:
hyponyms:
holonyms:
meronyms:
related terms:
rzecz. Wisłok m, Wisła ż, wiślak mos
przym. wisłocki, wiślny
idioms:
etymology:
pol. Wisła[2]
notes:
translations:
sources:
  1. Wincenty Pol, Historyczny obszar Polski rzecz o dijalektach mowy polskiej, Kraków 1869.
  2. Maria Malec, Słownik etymologiczny nazw geograficznych Polski, s. 264, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2003, ISBN 83-01-13857-2.