Belgrad

Belgrad (język polski)

Belgrad (1.1) nocą

wymowa:

^ⓘ, IPA: [ˈbɛlɡrat], AS: [belgrat], zjawiska fonetyczne: wygł.

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

(1.1) geogr. stolica Serbii; zob. też Belgrad w Wikipedii

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza
mianownik	Belgrad
dopełniacz	Belgradu
celownik	Belgradowi
biernik	Belgrad
narzędnik	Belgradem
miejscownik	Belgradzie
wołacz	Belgradzie

przykłady:

(1.1) W drugiej połowie XX wieku Belgrad był stolicą Jugosławii.

składnia:

kolokacje:

(1.1) być / bywać / zamieszkać / mieszkać / pomieszkiwać / żyć / pracować / urodzić się / umrzeć / osiedlać się / osiedlić się w Belgradzie • wyjeżdżać / wyjechać / jechać / dojechać / udać się / wprowadzać się / wprowadzić się do Belgradu • przyjeżdżać / przyjechać / jechać / wyprowadzać się / wyprowadzić się z Belgradu • być / stać się mieszkańcem / mieszkanką Belgradu • mieszkaniec / mieszkanka Belgradu • droga / ulica / plac / dom / budynek / mieszkanie / siedziba w Belgradzie • pochodzić z Belgradu • przeprowadzać się / przeprowadzić się do Belgradu

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. belgradczyk m, belgradka ż

przym. belgradzki, podbelgradzki

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) Belgrade
• arabski: (1.1) بلغراد
• baskijski: (1.1) Belgrad
• białoruski: (1.1) Бялград m
• bułgarski: (1.1) Белград m
• czeski: (1.1) Bělehrad m
• dolnołużycki: (1.1) Beograd
• esperanto: (1.1) Beogrado
• francuski: (1.1) Belgrade
• hiszpański: (1.1) Belgrado m
• koreański: (1.1) 베오그라드
• litewski: (1.1) Belgradas
• macedoński: (1.1) Белград m
• niemiecki: (1.1) Belgrad
• nowogrecki: (1.1) Βελιγράδι
• rosyjski: (1.1) Белград m
• serbski: (1.1) Београд, Beograd
• slovio: (1.1) Belgrad (Белград)
• słowacki: (1.1) Belehrad m
• szwedzki: (1.1) Belgrad
• turecki: (1.1) Belgrad
• ukraiński: (1.1) Белград m
• węgierski: (1.1) Belgrád
• włoski: (1.1) Belgrado ż

źródła:

Belgrad (język baskijski)

Belgrad (1.1) gauez

wymowa:

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, nazwa własna

(1.1) geogr. Belgrad

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

przym. belgradar

rzecz. belgradar

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

Belgrad (język niemiecki)

Belgrad (1.1)

wymowa:

lp IPA: [ˡbɛlgraːt]

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

(1.1) geogr. Belgrad

odmiana:

(1.1)

przypadek	liczba pojedyncza
mianownik	(das) Belgrad
dopełniacz	(des) Belgrad Belgrads
celownik	(dem) Belgrad
biernik	(das) Belgrad

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. Belgrader m, Belgraderin ż

przym. Belgrader

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

Belgrad (slovio)

Belgrad (1.1)

zapisy w ortografiach alternatywnych:

Белград

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, nazwa własna

(1.1) geogr. Belgrad

odmiana:

przykłady:

(1.1) Belgrad es glavngrod om Serbju Republik. → Belgrad jest stolicą Republiki Serbskiej.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

Belgrad (język szwedzki)

Belgrad (1.1)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, nazwa własna

(1.1) geogr. Belgrad

odmiana:

(1.1) nieodm.

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

zobacz też: stolice krajów Europy w języku szwedzkim

źródła:

Belgrad (język turecki)

Belgrad (1.1)

wymowa:

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, nazwa własna

(1.1) geogr. Belgrad

odmiana:

(1.1) blm

 

przypadek	liczba pojedyncza
mianownik	Belgrad
biernik	Belgrad'ı
celownik	Belgrad'a
miejscownik	Belgrad'da
ablatyw	Belgrad'dan
dopełniacz	Belgrad'ın
formy dzierżawcze mianownik osoba liczba pojedyncza 1. os. lp Belgrad'ım 2. os. lp Belgrad'ın 3. os. lp Belgrad'ı 1. os. lm Belgrad'ımız 2. os. lm Belgrad'ınız 3. os. lm Belgrad'ı biernik osoba liczba pojedyncza 1. os. lp Belgrad'ımı 2. os. lp Belgrad'ını 3. os. lp Belgrad'ını 1. os. lm Belgrad'ımızı 2. os. lm Belgrad'ınızı 3. os. lm Belgrad'ını celownik osoba liczba pojedyncza 1. os. lp Belgrad'ıma 2. os. lp Belgrad'ına 3. os. lp Belgrad'ına 1. os. lm Belgrad'ımıza 2. os. lm Belgrad'ınıza 3. os. lm Belgrad'ına miejscownik osoba liczba pojedyncza 1. os. lp Belgrad'ımda 2. os. lp Belgrad'ında 3. os. lp Belgrad'ında 1. os. lm Belgrad'ımızda 2. os. lm Belgrad'ınızda 3. os. lm Belgrad'ında ablatyw osoba liczba pojedyncza 1. os. lp Belgrad'ımdan 2. os. lp Belgrad'ından 3. os. lp Belgrad'ından 1. os. lm Belgrad'ımızdan 2. os. lm Belgrad'ınızdan 3. os. lm Belgrad'ından dopełniacz osoba liczba pojedyncza 1. os. lp Belgrad'ımın 2. os. lp Belgrad'ının 3. os. lp Belgrad'ının 1. os. lm Belgrad'ımızın 2. os. lm Belgrad'ınızın 3. os. lm Belgrad'ının

przykłady:

składnia:

kolokacje:

(1.1) Belgrad'da olmak → być w Belgradzie • Belgrad'da yaşamak/oturmak → mieszkać w Belgradzie • Belgrad'da çalışmak → pracować w Belgradzie • Belgrad'da doğmak → urodzić się w Belgradzie • Belgrad'da ölmek → umrzeć w Belgradzie • Belgrad'dan ayrılmak/çıkmak/gitmek → wyjechać z Belgradu • Belgrad'dan geçmek → przejechać/przejeżdżać przez Belgrad • Belgrad'a taşınmak → przeprowadzić się do Belgradu • Belgrad'a varmak/ulaşmak → dojechać do Belgradu • Belgrad'daki yol → droga w Belgradzie • Belgrad'daki sokak → ulica w Belgradzie • Belgrad'daki cadde → aleja w Belgradzie • Belgrad'daki meydan → plac w Belgradzie • Belgrad'daki ev → dom w Belgradzie • Belgrad'daki daire → mieszkanie w Belgradzie • Belgrad'daki merkez → siedziba w Belgradzie • Belgrad merkezi → centrum Belgradu • gece Belgrad'da → noc/nocą w Belgradzie • Belgrad hatırası / Belgrad'dan hatıra → pamiątka z Belgradu

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: