belgradzki

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

belgradzki (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[bɛlˈɡraʦ̑ʲci], AS[belgracʹḱi], zjawiska fonetyczne: zmięk.utr. dźw. ?/i
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) związany z Belgradem (stolicą Serbii)[1]
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Wierzyłem, że belgradzcy i lublańscy intelektualiści mogą zainspirować reformę jugosłowiańskiego społeczeństwa[2].
składnia:
kolokacje:
(1.1) archieparchia belgradzko-karłowicka
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Belgrad mrz, belgradczyk mos, belgradka ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Nazwy państw świata, ich stolic i mieszkańców, oprac. Komisja Standaryzacji Nazw Geograficznych poza Granicami Rzeczypospolitej Polskiej przy Głównym Geodecie Kraju, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, Warszawa 2007, ISBN 978-83-239-9999-7, s. 38.
  2. Niedawno Adam Michnik, BATA SIĘ NIE WYBIERA?, „Gazeta Wyborcza”, 05/06/1993, Narodowy Korpus Języka Polskiego.