дитина

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

дитина (język ukraiński)[edytuj]

дитина (1.1)
transliteracja:
ditina
wymowa:
wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) dziecko
odmiana:
(1.1) lp дити́н|а; lm ді́т|и, D. діте́й, C. ді́тям, N. ді́тьми, Ms. ді́тях; deklinacja I, wzór 1
przykłady:
(1.1) Кожна дитина має право на освіту.Każde dziecko ma prawo do oświaty.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) pot. дітвак
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. діти lm, дітки lm, дітиська lm, дітвора ż, дитиня n, дитинятко n, дітвак m, дитинство n, дитячість ż, дитинність ż
zdrobn. дитинка ż, дитинонька ż, дитиночка ż, дитинча n, дитинчатко n, дитя n, дитятко n, дитятонько n, дитяточко n
czas. дитинитися ndk., дитиніти ndk.
przym. дітний, дитячий, дитинячий, дитинний
przysł. дитячо, дитинно
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: