renoma

renoma (język polski)

wymowa:

IPA: [rɛ̃ˈnɔ̃ma], AS: [rẽnõma], zjawiska fonetyczne: nazal. nazalizacja  wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) sława, dobra opinia o kimś lub o czymś

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza
mianownik	renoma
dopełniacz	renomy
celownik	renomie
biernik	renomę
narzędnik	renomą
miejscownik	renomie
wołacz	renomo

przykłady:

(1.1) Pan Kowalski cieszył się renomą dobrego artysty.

składnia:

(1.1) renoma + D. dopełniacz

kolokacje:

synonimy:

(1.1) prestiż, wziętość, sława, popularność, rozgłos

antonimy:

wyrazy pokrewne:

przym. przymiotnik renomowany

związki frazeologiczne:

etymologia:

(1.1) franc. francuski renommée , łac. łacina nominare - „nazywać”, z nomen - „nazwa”, „imię”

uwagi:

(1.1) renoma oznacza bardzo dobrą opinię, świetną reputację, niepoprawne zatem jest użycie wyrażenia „dobra renoma”, gdyż jest to pleonazm, nie można mieć też „złej renomy”

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) renown
• arabski: (1.1) صيت, سمعة
• duński: (1.1) renommé, ry
• francuski: (1.1) renommée f rodzaj żeński
• hiszpański: (1.1) renombre m rodzaj męski
• niemiecki: (1.1) Ruf m rodzaj męski, Renommee f rodzaj żeński
• nowogrecki: (1.1) υπόληψη f rodzaj żeński, φήμη f rodzaj żeński
• szwedzki: (1.1) renommé n rodzaj nijaki

źródła: