podłość
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
podłość (język polski) [edytuj]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) bycie podłym, podłe zachowanie; nikczemność
- (1.2) podły czyn, niegodziwy postępek
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) podłość postępowania
- (1.2) popełnić podłość • dopuścić się podłości
- synonimy:
- (1.1) draństwo, nikczemność, bezecność, haniebność, niecność
- (1.2) świństwo, niegodziwość, draństwo, nikczemność, wulg. skurwysyństwo
- antonimy:
- (1.1) szlachetność, dobroć
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) wickedness
- arabski: (1.1) رداءة f, حقارة f
- francuski: (1.1) lâcheté f, abjection f
- hiszpański: (1.1) bajeza f; (1.2) charranada f, bajeza f
- interlingua: (1.1) bassessa, ignobilitate; (1.2) ignominia
- islandzki: illmennska f
- rosyjski: (1.1) по́длость f
- włoski: (1.2) vigliaccheria f, carognata f
- źródła:
