muka
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Spis treści |
muka (język polski) [edytuj]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza mianownik muka dopełniacz muki celownik muce biernik mukę narzędnik muką miejscownik muce wołacz muko
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑ hasło muka w: Maciej Czeszewski, Słownik polszczyzny potocznej, s. 180, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2006, ISBN 83-01-14631-1, ISBN 978-83-01-14631-3.
muka (język czeski) [edytuj]
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) męka
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
muka (język słowacki) [edytuj]
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) męka
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- (1.1) nie mylić z: múka
- źródła:
