kosmopolita

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

kosmopolita (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌkɔsmɔpɔˈlʲita], AS[kosmopolʹita], zjawiska fonetyczne: zmięk. akc. pob.  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) człowiek nieuznający jakiegokolwiek obywatelstwa, a jedynie światowe
odmiana:
przykłady:
(1.1) Wydawało się, że wszędzie czuł się u siebiebył prawdziwym kosmopolitą.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) obywatel świata
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  kosmopolityzm m 
przym.  kosmopolityczny
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: