jagnięcina
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] jagnięcina (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌjäɟɲɛ̇̃ɲˈʨ̑ĩna], AS: [i ̯äǵńė̃ńćĩna], zjawiska fonetyczne: zmięk.• podw. art.• nazal.• asynch. ę • akc. pob. wymowa
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- odmiana:
- (1.1-2) [1]
przypadek liczba pojedyncza mianownik jagnięcina dopełniacz jagnięciny celownik jagnięcinie biernik jagnięcinę narzędnik jagnięciną miejscownik jagnięcinie wołacz jagnięcino
- przykłady:
- (1.1) Mama kupiła kilogram jagnięciny.
- (1.2) Dziś na obiad będzie jagnięcina z warzywami.
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- por. baranina
- zobacz też: Indeks:Polski - Jedzenie
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) lamb
- hiszpański: (1.1) cordero m (carne); (1.2) cordero m (plato)
- nowogrecki: (1.1) αρνί n (κρέας), αρνάκι n (κρέας); (1.2) αρνί n (φαγητό), αρνάκι n (φαγητό)
- szwedzki: (1.1) lammkött n; (1.2) lamm n
- źródła:
- ↑ hasło jagnięcina w: Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.
