jagnię

jagnię (język polski)

jagnię w stadzie

wymowa:

IPA: [ˈjäɟɲɛ], AS: [i ̯äǵńe], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie • podw. art. podwyższona artykulacja samogłoski • denazal. denazalizacja • -ni… końcówka -ni… 

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) zool. zoologia młode owcy

odmiana:

przykłady:

(1.1) W kilka dni ten, co owczej skóry zawżdy pragnie, widocznie, wśród południa, zjadł na polu jagnię. (I. Krasicki: Wilk i owce)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) baranek

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik jagniątko n rodzaj nijaki, jagnięcina

przym. przymiotnik jagnięcy

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Ssaki

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) lamb
• duński: (1.1) lam n rodzaj nijaki
• fiński: (1.1) karitsa
• francuski: (1.1) agneau m rodzaj męski
• hiszpański: (1.1) cordero m rodzaj męski
• interlingua: (1.1) agno
• islandzki: (1.1) lamb n rodzaj nijaki
• jidysz: (1.1) לאַם f rodzaj żeński (lam)
• niemiecki: (1.1) Lamm n rodzaj nijaki
• rosyjski: (1.1) ягнёнок m rodzaj męski
• szwedzki: (1.1) lamm w rodzaj wspólny
• włoski: (1.1) agnello m rodzaj męski

źródła: