elektryk

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] elektryk (język polski)

wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) osoba zajmująca się urządzeniami elektrycznymi

(1.2) pot.potocznie gitara elektryczna

odmiana: (1.1) lpliczba pojedyncza elektry|k, ~ka, ~kowi, ~ka, ~kiem, ~ku, ~ku; lmliczba mnoga ~cy, ~ków, ~kom, ~ków, ~kami, ~kach, ~cy
przykłady:

(1.1) Zgasło światło. Trzeba wezwać elektryka.

(1.2) Patryk gra na elektryku.

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: (1.1) rzecz.rzeczownik elektryka, przym.przymiotnik elektryczny
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:

• angielski: (1.1) electrician, electrical engineer
• dolnołużycki: (1.1) elektrikaŕ mrodzaj męski
• duński: (1.1) elektriker m, elinstallatør w
• francuski: (1.1) électricien mrodzaj męski
• grecki: (1.1) ηλεκτρολόγος mrodzaj męski
• hiszpański: (1.1) electricista mrodzaj męski
• islandzki: (1.1) rafvirki mrodzaj męski
• jidysz: (1.1) עלעקטריקער mrodzaj męski (elektriker)
• niemiecki: (1.1) Elektriker m, Elektrotechniker m
• portugalski: (1.1) eletricista m
• rosyjski: (1.1) электрик m