elektryk

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] elektryk (język polski)

wymowa: IPA: [ɛˈlɛktrɨk], AS: [elektryk]
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) osoba zajmująca się urządzeniami elektrycznymi

(1.2) pot. potocznie gitara elektryczna

odmiana: (1.1) lp liczba pojedyncza elektry|k, ~ka, ~kowi, ~ka, ~kiem, ~ku, ~ku; lm liczba mnoga ~cy, ~ków, ~kom, ~ków, ~kami, ~kach, ~cy przykłady:

(1.1) Zgasło światło. Trzeba wezwać elektryka.

(1.2) Patryk gra na elektryku.

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: (1.1) rzecz. rzeczownik elektryka, przym. przymiotnik elektryczny
związki frazeologiczne: elektryka prąd nie tyka
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:

• angielski: (1.1) electrician, electrical engineer
• dolnołużycki: (1.1) elektrikaŕ m rodzaj męski
• duński: (1.1) elektriker m rodzaj męski, elinstallatør w rodzaj wspólny
• francuski: (1.1) électricien m rodzaj męski
• grecki: (1.1) ηλεκτρολόγος m rodzaj męski
• hiszpański: (1.1) electricista m rodzaj męski
• islandzki: (1.1) rafvirki m rodzaj męski
• jidysz: (1.1) עלעקטריקער m rodzaj męski (elektriker)
• niemiecki: (1.1) Elektriker m rodzaj męski, Elektrotechniker m rodzaj męski
• portugalski: (1.1) eletricista m rodzaj męski
• rosyjski: (1.1) электрик m rodzaj męski
• szwedzki: (1.1) elektriker w rodzaj wspólny
• węgierski: (1.1) villanyszerelő
• włoski: (1.1) elettricista