elektryczność
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
elektryczność (język polski) [edytuj]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) fiz. własność materii, pozwalająca jej oddziaływać z polem elektromagnetycznym; zob. też elektryczność w Wikipedii
- (1.2) pot. sztuczne światło; prąd elektryczny
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- (1.2) elektryka
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. elektryka, elektryk
- przym. elektryczny
- przysł. elektrycznie
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) electricity
- arabski: (1.1) كهرباء, كهربائية
- duński: (1.1) elektricitet w, el w; (1.2) elektricitet w, el w
- esperanto: (1.1) elektro
- francuski: (1.1) électricité
- hiszpański: (1.2) electricidad
- interlingua: (1.1) electricitate
- japoński: (1.1) 電気学 (でんきがく); (1.2) 電気 (でんき), 電流 (でんりゅう)
- jidysz: (1.1) עלעקטרע f
- niemiecki: (1.1) Elektrizität f
- ormiański: (1.1) էլեկտրականություն
- suahili: (1.1) stimu, umeme
- szwedzki: (1.1) elektricitet w, el w; (1.2) elektricitet w, el w
- tajski: (1.1) ไฟฟ้า
- węgierski: (1.1) villamosság
- włoski: (1.1) elettricità f
- źródła:
