centaur
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Spis treści |
[edytuj] centaur (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- przykłady:
- (1.1) Niejeden tedy towarzysz zdarł rumaka i cofnął się, by się z owym centaurem nie spotkać, szerzącym śmierć i spustoszenie. (H. Sienkiewicz: Ogniem i mieczem/Tom I/Rozdział XXVII)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- gr. Κένταυρος (Kéntauros) (za Słownikiem wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych W. Kopalińskiego)
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) centaur
- arabski: (1.1) قنطور
- francuski: (1.1) centaure m
- hiszpański: (1.1) centauro m
- ido: (1.1) centauro
- interlingua: (1.1) centauro
- nowogrecki: (1.1) κένταυρος m
- źródła:
[edytuj] centaur (język angielski)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik
- (1.1) mit. centaur
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
