bemol
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Spis treści |
[edytuj] bemol (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik bemol bemole dopełniacz bemola bemoli celownik bemolowi bemolom biernik bemol bemole narzędnik bemolem bemolami miejscownik bemolu bemolach wołacz bemolu bemole
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- antonimy:
- (1.1) krzyżyk
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- albański: (1.1) bemol
- angielski: (1.1) flat
- esperanto: (1.1) bemolo
- fiński: (1.1) alennettu
- francuski: (1.1) bémol
- hiszpański: (1.1) bemol m
- nowogrecki: (1.1) ύφεση f, μπεμόλ n
- rosyjski: (1.1) бемоль m
- szwedzki: (1.1) sänkt
- włoski: (1.1) bemolle
- źródła:
[edytuj] bemol (język hiszpański)
- wymowa:
- IPA: [be.'mol]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) muz. bemol
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) doble bemol → podwójny bemol
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- tener bemoles / tener tres bemoles → mieć charakter, mieć jaja
- etymologia:
- uwagi:
- źródła: