autoportret

autoportret (język polski)

tworzenie autoportretu (1.1)

wymowa:

IPA: [ˌawtɔˈpɔrtrɛt], AS: [au̯toportret], zjawiska fonetyczne: u → ł  wymowa u jako ł (IPA: /w/ lub /ł/) • akc. pob. akcent poboczny  wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) portret artysty wykonany przez siebie samego; zob. zobacz też autoportret w Wikipedii

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	autoportret	autoportrety
dopełniacz	autoportretu	autoportretów
celownik	autoportretowi	autoportretom
biernik	autoportret	autoportrety
narzędnik	autoportretem	autoportretami
miejscownik	autoportrecie	autoportretach
wołacz	autoportrecie	autoportrety

przykłady:

(1.1) Obraz „Mężczyzna w turbanie” Jana van Eycka to prawdopodobnie autoportret artysty.

składnia:

kolokacje:

(1.1) autoportret artysty/malarza • malować/namalować autoportret

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik portret m rodzaj męski

związki frazeologiczne:

etymologia:

pol. polski auto- + portret

uwagi:

tłumaczenia:

• esperanto: (1.1) memportreto
• hiszpański: (1.1) autorretrato m rodzaj męski
• nowogrecki: (1.1) αυτοπροσωπογραφία f rodzaj żeński
• ukraiński: (1.1) автопортрет m rodzaj męski

źródła: