antidotum

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

antidotum (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌãntʲiˈdɔtũm], AS[ãntʹidotũm], zjawiska fonetyczne: zmięk. nazal. akc. pob.  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) przen.  środek, który może czemuś zaradzić
(1.2) odtrutka
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. [1] < gr.  ἀντίδοτον < ἀντί (przeciw) + δίδωμι (dawać się)
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.