antidotum

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

antidotum (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌãntʲiˈdɔtũm], AS[ãntʹidotũm], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.akc. pob. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) przen. środek zaradczy
(1.2) zob.: odtrutka
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac.[1] < gr. ἀντίδοτον < gr. ἀντί + δίδωμι [potrzebna transkrypcja na starogrecki]przeciw + dawać się
uwagi:
forma przestarzała: antydot
tłumaczenia:
(1.2) zobacz listę tłumaczeń w haśle: odtrutka
źródła:
  1. Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.