badać

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

badać (język polski)[edytuj]

mężczyzna bada (1.1) owady
lekarz bada (1.2) pacjentkę
technik bada (1.3) paliwo
wymowa:
IPA[ˈbadaʨ̑], AS[badać], wymowa ?/i
znaczenia:

czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)

(1.1) przeprowadzać obserwację, analizę naukową czegoś (obiektu, pojęcia)
(1.2) sprawdzać stan zdrowia pacjenta, poddawać pacjenta oględzinom lekarskim
(1.3) przyglądać się czemuś lub komuś uważnie
(1.4) prowadząc śledztwo, przesłuchiwać kogoś

czasownik zwrotny niedokonany badać się (dk. brak)

(2.1) poznawać się nawzajem
(2.2) poddawać się badaniu lekarskiemu
odmiana:
(1.1-4) [1] koniugacja I
(2.1-2) koniugacja I
przykłady:
(1.2) Co powinien zrobić lekarz, który zauważy, że jego kolega niedokładnie bada pacjenta?
(1.3) Badał wzrokiem okolicę, szczególnie przyglądając się jej mieszkańcom.
składnia:
kolokacje:
(1.1) badać próbki / znaleziska / eksponaty / zjawiska / sytuację / …
(1.2) badać chorego
synonimy:
(1.1) analizować, studiować
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. badanie n, badacz mos, badaczka ż, badany mos
przym. badawczy
przysł. badawczo
związki frazeologiczne:
etymologia:
czasownik wielokrotny od pol. bóść (pierwotne znaczenie: kłuć, nakłuwać)[2][3]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Zygmunt Saloni, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Włodzimierz Gruszczyński, Danuta Skowrońska, Słownik gramatyczny języka polskiego na płycie CD, Warszawa, 2012, ISBN 978-83-927277-2-9.
  2. Wiesław Boryś, Słownik etymologiczny języka polskiego, Kraków, Wydawnictwo Literackie, 2006, ISBN 83-08-03648-1.
  3. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło badać w: Aleksander Brückner, Słownik etymologiczny języka polskiego, Kraków, Krakowska Spółka Wydawnicza, 1927.