osobny

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

osobny (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ɔˈsɔbnɨ], AS[osobny]
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) oddzielony, oddalony od innych, mający specjalne przeznaczenie
(1.2) daw. szczególny, wyjątkowy, osobliwy
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Każde z nas ma już teraz świat osobny, zupełnie inny.
(1.1) Odnajmuje małą izdebkę z alkierzem, z osobnym wejściem od tyłu.
(1.2) Wspominana powieściopisarka przejawia osobną predylekcję do opisów piękna przyrody.
(1.2) Dostrzegam u Ciebie talent osobny do czytania mej poezji.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) oddzielny, odrębny
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. osoba f, osobnik m, osobność f
przysł. osobno
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: