wrzutnia

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

wrzutnia (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈvʒutʲɲa], AS[vžutʹńa], zjawiska fonetyczne: zmięk.-ni…
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) udostępniany przez instytucję publiczną zasobnik umożliwiający ludności zdawanie określonych obiektów, bez możliwości ich samodzielnego wyjęcia
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Przez całą dobę czynna jest samoobsługowa wrzutnia do zwrotu książek.[1]
(1.1) Przez 10 miesięcy wrocławskiej policji i prokuraturze nie udało się złapać sprawców kradzieży trzech milionów złotych z wrzutni bankowej.[2]
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. wrzucać, wrzucić
rzecz. wrzucanie n, wrzucenie n
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Biblioteka Główna Uniwersytetu Medycznego w Poznaniu, dostęp: 29-01-2011
  2. M. Rybak, Wrocław: Ukradli miliony, kary nie będzie, Gazeta Wrocławska, publikacja: 25-06-2009, dostęp: 29-01-2011