utykać

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

utykać (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

czasownik przechodni niedokonany (dk. utkać)

(1.1) wypełniać czymś szpary, aby coś nie przedostało się przez nie
(1.2) pot. układać coś gdzieś ciasno
(1.3) tkając, robić coś z przędzy

czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. utknąć)

(2.1) stawać, nie mogąc poruszać się dalej
(2.2) być przerywanym z powodu jakichś trudności
(2.3) pot. zatrzymywać się na dłużej wbrew własnej woli

czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)

(3.1) chodzić niepłynnie z przyczyn chorobowych
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) uszczelniać, zatykać
(1.2) upychać, wtykać
(2.1) grzęznąć, więznąć, zatrzymywać się
(2.2) przerywać się, urywać się, zatrzymywać się
(3.1) chromać, kuleć
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. utykanie n
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: