turban

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: Turbanturbántürban

turban (język polski)[edytuj]

Nigeryjczyk w turbanie (1.1)
Sikh w turbanie (1.1)
kobieta w turbanie (1.2)
wymowa:
IPA[ˈturbãn], AS[turbãn], zjawiska fonetyczne: nazal.
?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) męskie nakrycie głowy w postaci zwoju noszone w krajach orientalnych; zob. też turban w Wikipedii
(1.2) kobiece nakrycie głowy stylizowane na męski turban (1.1)
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Człowiek w żółtym turbanie skłonił się niziutko i bardzo pokornie.[2]
(1.2) Tradycja wyznaczyła kobietom tylko sposób zasłaniania głowy i całego ciałaprzykrywania ogolonych czaszek (…) peruką, chustą czy turbanem, a także noszenie długich rękawów, grubych pończoch i zapinanie się po samą szyję.[3]
składnia:
kolokacje:
(1.1-2) wiązać / nosić / zdejmować turban • chodzić w turbanie
synonimy:
(1.1) zawój
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.
zdrobn. turbanik m
przym. turbanowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) niem. Turban, ang. turban, franc. turban < wł. turbante < tur. tülbend[4]
(1.2) od (1.1)
uwagi:
(1) formy „założyć turban”, „ubrać turban” nie są poprawne, forma właściwa to: „włożyć turban”[1]
(1) zobacz też: Indeks:Polski - Ubrania
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 Nowy słownik poprawnej polszczyzny PWN, red. Andrzej Markowski, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2000, ISBN 83-0113111-X, s. 1073.
  2. W. Łoziński: Skarb watażki
  3. efka.org.pl
  4. Hasło turban w: Słownik wyrazów obcych, Wydawnictwo Naukowe PWN, wyd. 1995 i nn.

turban (język angielski)[edytuj]

a Sikh man wearing turban (1.1)
wymowa:
IPA/ˈtɜːrbən/
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) turban
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. turbaned, turban-like, turbanless
związki frazeologiczne:
etymologia:
franc. turbant z wł. turbante z ottomańskiego tureckiego tülbend[1] z pers. دولبند ,دلبند
uwagi:
(1.1) zobacz też: Indeks:Angielski - Ubrania
źródła:

turban (język czeski)[edytuj]

turban (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny

(1.1) turban
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1.1) zobacz też: Indeks:Czeski - Ubrania
źródła:

turban (esperanto (morfem))[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

morfem

(1.1) turban
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pochodne:
rzecz. turbano
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

turban (język estoński)[edytuj]

turban (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) turban
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1.1) zobacz też: Indeks:Estoński - Ubrania
źródła:

turban (język francuski)[edytuj]

turbans (1.1)
wymowa:
IPA/tyʁ.bɑ̃/
?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) turban
odmiana:
(1.1) lp turban; lm turbans
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
ims. enturbanné
czas. enturbanner
związki frazeologiczne:
prendre le turban
etymologia:
uwagi:
(1.1) zobacz też: Indeks:Francuski - Ubrania
źródła:

turban (język słowacki)[edytuj]

turban (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny

(1.1) turban[1][2]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1.1) zobacz też: Indeks:Słowacki - Ubrania
źródła:
  1. Krátky slovník slovenského jazyka, J. Kačala – M. Pisárčiková – M. Považaj (red.), Veda, Bratysława 2004, ISBN 80-224-0750-X.
  2. Zofia Jurczak-Trojan, Halina Mieczkowska, Elżbieta Orwińska, Maryla Papierz, Słownik słowacko-polski, t. II, P-Ž, TAiWPN Universitas, Kraków 2005, ISBN 83-242-0569-1, s. 423.

turban (język szwedzki)[edytuj]

man i turban (1.1)
wymowa:
[turb'a:n]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) turban[1]
odmiana:
(1.1) en turban, turbanen, turbaner, turbanerna
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. Svensk ordbok och svensk uppslagsbok, red. Sven-Göran Malmgren, Norstedts Akademiska Förlag, Göteborg 2001, ISBN 91-7227-281-3, s. 1196.