peruka

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

peruka (język polski)[edytuj]

kolorowe peruki (1.1)
wymowa:
IPA[pɛˈruka], AS[peruka] wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) cudze lub sztuczne włosy przystosowane do zakładania na głowę; zob. też peruka w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Wicher zerwał jej z głowy perukę.
składnia:
kolokacje:
(1.1) nosić perukę
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
(1.1) peruczka, treska, tupet
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. perukarstwo n, perukarz m, półperuka ż, perukowiec m
zdrobn. peruczka ż
przym. perukarski, perukowy, peruczkowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) franc. perruque[1]
uwagi:
por. treska • tupecik
tłumaczenia:
źródła:
  1. Edward Łuczyński, Jolanta Maćkiewicz, Językoznawstwo ogólne. Wybrane zagadnienia, wyd. II rozszerzone i uzupełnione, Wydawnictwo Uniwersytetu Gdańskiego, Gdańsk 2002, s. 118