tercjarstwo

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

tercjarstwo (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) rel. w Kościele katolickim: organizacja religijna, której świeccy członkowie w codziennym życiu realizują zasady jednego z zakonów, jednak bez obowiązku pozostawania w klasztorze i składania ślubów zakonnych; trzeci zakon zob. też tercjarze w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Ojciec Alojzy ciekawie opowiadał o historii polskiego tercjarstwa.
(1.1) Za tydzień rozpocznie się kongres światowego tercjarstwa.
składnia:
kolokacje:
(1.1) należeć do tercjarstwa
synonimy:
(1.1) trzeci zakon
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. tercjarz m, tercjarka ż, tercja ż
przym. tercjarski
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) łac. tertius[1][2]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Terziario, Terziaria, www.etimo.it.
  2. Terzo, www.etimo.it.