tercja

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

tercja (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈtɛrʦ̑ʲja], AS[tercʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk.  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) muz.  interwał o wielkości 3 lub 4 półtonów; zob.  też tercja (interwał) w Wikipedii
(1.2) typogr. , druk.  w systemie miar typograficznych Didota stopień czcionki odpowiadający szesnastu punktom (6,0144 mm)[1]
odmiana:
(1) [2]
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
(1.1) tercja wielka • tercja mała
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym.  tercjowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac.  tertiatrzecia[2]
uwagi:
zob. : dwutercja
tłumaczenia:
źródła:
  1. hasło Didot w: Jacek Mrowczyk, Niewielki słownik typograficzny, s. 54, Czysty Warsztat, 2008, ISBN 978-83-89945-20-4.
  2. 2,0 2,1 hasło tercja w: Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.