tercja

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

tercja (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈtɛrʦ̑ʲja], AS[tercʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) muz. interwał o wielkości 3 lub 4 półtonów; zob. też tercja (interwał) w Wikipedii
(1.2) typogr. druk. w systemie miar typograficznych Didota stopień czcionki odpowiadający szesnastu punktom (6,0144 mm)[1]
odmiana:
(1) [2]
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
(1.1) tercja wielka • tercja mała
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. tercjowy
rzecz. tercjan m.-os., Tercjusz m.-os.
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. tertiatrzecia[2]
uwagi:
zob. dwutercja
tłumaczenia:
źródła:
  1. hasło Didot w: Jacek Mrowczyk, Niewielki słownik typograficzny, s. 54, Czysty Warsztat, 2008, ISBN 978-83-89945-20-4.
  2. 2,0 2,1 hasło tercja w: Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.