tasiemiec

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

tasiemiec (język polski)[edytuj]

tasiemiec (1.1)
wymowa:
IPA[taˈɕɛ̃mʲjɛʦ̑], AS[taśmʹi ̯ec], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.i → j 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) zool. med. płaziniec o ciele pozbawionym przewodu pokarmowego oraz narządów zmysłów, pasożytujący w ciele kręgowców[1]; zob. też tasiemiec w Wikipedii

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(2.1) przen. o czymś bardzo długim, np. serialu telewizyjnym
odmiana:
(1.1)
(2.1)
przykłady:
(1.1) W Wielkiej Brytanii młode dziewczęta używają tasiemca jako sposobu na szybkie schudnięcie[2].
(2.1) W telewizji znowu nadają jakiś tasiemiec.
składnia:
kolokacje:
(1.1) tasiemiec uzbrojony / nieuzbrojony / psi / bąblowcowy / karłowaty
synonimy:
(1.1) soliter
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) płaziniec, pasożyt
hiponimy:
(1.1) bąblowiec, wągier
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. taśma ż, tasiemce nmos, tasiemczyca ż, tasiemka ż
przym. tasiemcowy, taśmowy, tasiemkowy
przysł. taśmowo
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: