stämma

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

stämma (język szwedzki)[edytuj]

stämma (1.3)
någon stämmer (2.1) gitarr
wymowa:
(1) [²st'em:a] wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) głos (brzmienie czyjegoś głosu)[1]
(1.2) głos, brzmienie (dźwięk wydawany np. przez instrument muzyczny)[2]
(1.3) spotkanie, zebranie, posiedzenie[2][3][4]
(1.4) przest. prawo głosu na decydującym zgromadzeniu[2][4]

czasownik

(2.1) muz. stroić, nastrajać[3][2]
(2.2) zgadzać się, być zgodnym[3][2]
(2.3) zatamować, zatrzymać, zastopować (płynącą ciecz)[3][2]
(2.4) praw. oskarżać, pozywać (do sądu)[3][2][4]
(2.5) umawiać się (na spotkanie)[3][2]
(2.6) obrabiać dłutem[2][4]
odmiana:
(1) en stämma, stämman, stämmor, stämmorna
(2) att stämma, stämmer, stämde, stämt, stäm!
przykłady:
(1.1) Hans kraftiga stämma hördes i hela huset.Jego potężny głos było słychać w całym domu.
(2.1) Jag måste stämma min gitarr.Muszę nastroić moją gitarę.
(2.4) Kommunen tänker stämma företaget för brott mot miljölagen.Lokalne władze zamierzają pozwać przedsiębiorstwo za złamanie prawa dotyczącego środowiska.
(2.5) Kan vi stämma träff?Moglibyśmy się umówić na randkę?
składnia:
kolokacje:
(1.1) sopranstämma
(1.3) bolagsstämmapartistämma
(2.1) stämma upp
(2.4) stämma någon inför domstolpozywać kogoś do sądu
(2.5) stämma möteumówić się na spotkanie • stämma träffumówić się na randkę
synonimy:
(1.1) röst
(1.3) sammankomst, sammanträde, samling, möte
(2.2) överensstämma
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. stämning
przym. stämningsfull
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. pod red. Sven-Göran Malmgren, Svensk ordbok och svensk uppslagsbok, s. 1089, Göteborg, Norstedts Akademiska Förlag, 2001, ISBN 91-7227-281-3.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 2,6 2,7 2,8 pod red. Sven-Göran Malmgren, Svensk ordbok och svensk uppslagsbok, s. 1090, Göteborg, Norstedts Akademiska Förlag, 2001, ISBN 91-7227-281-3.
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 3,5 Jacek Kubitsky, Słownik szwedzko-polski, s. 464, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, Natur och Kultur, 1998, ISBN 83-01-12412-1.
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 Svenska Akademiens ordlista över svenska språket, s. 924, Stockholm, Norstedts Akademiska Förlag, 2006, ISBN 978-91-7227-419-8.