nastrajać

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

nastrajać (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[naˈstrajäʨ̑], AS[nastrai ̯äć], zjawiska fonetyczne: podw. art. wymowa ?/i
znaczenia:

czasownik

(1.1) nadawać właściwy ton instrumentowi muzycznemu
(1.2) wprowadzić kogoś w jakiś nastrój; powodować dane samopoczucie u kogoś
odmiana:
(1.1-2) koniugacja I
przykłady:
(1.1) myśl o nocy na tym cmentarzu nieszczególnie mnie nastraja[1].
składnia:
kolokacje:
(1.1) nastrajać gitarę
(1.2) nastrajać melancholijnie / radośnie / pozytywnie
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. nastrajanie n, nastrój
czas. nastroić dk.
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Andrzej Sapkowski, Chrzest ognia, 1996, Narodowy Korpus Języka Polskiego.