wystroić

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

wystroić (język polski)[edytuj]

Indianin wystroił się (2.1) w pióra
wymowa:
IPA[vɨˈstrɔjiʨ̑], AS[vystroi ̯ić], zjawiska fonetyczne: epenteza i ̯ 
znaczenia:

czasownik

(1.1) ubrać kogoś lub coś efektownie, okazale

czasownik zwrotny wystroić się

(2.1) ubrać siebie efektownie, okazale
odmiana:
(1.1) koniugacja VIa
(2.1) koniugacja VIa
przykłady:
(1.1) Synowie Bilhy i Zilpy mieli na głowie troskę o bydło i całymi dniami przebywali na pastwiskach, tymczasem Józef paradował w domu wystrojony i ulizany jak gładysz[1].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. strojenie n, strój m, wystrój m, ustrój m, strojność ż, strojniś m, strojnisia ż, wystrojenie n
czas. stroić, ustroić, ustrajać, wystrajać
przym. strojny
związki frazeologiczne:
wystroić się jak stróż w Boże Ciało
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Zenon Kosidowski, Opowieści biblijne, 1996, Narodowy Korpus Języka Polskiego.