pusty

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

pusty (język polski)[edytuj]

puste (1.1) butelki
pusta (1.1) droga
wymowa:
wymowa ?/i, IPA[ˈpustɨ], AS[pusty]
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) niezawierający niczego
(1.2) przen.  nierozważny, głupi, bezmyślny
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Zjadła zupę i teraz miska jest pusta.
składnia:
kolokacje:
(1.1) pusta strunapusty dźwięk • pusty dom / pokój / … • pusta kartka • pusty żołądek
(1.2) pusty człowiek • pusty śmiech
synonimy:
(1.1) przest.  próżny
antonimy:
(1.1) pełny, wypełniony
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  pustka f , pustkowie n , pustostan m , pustynia f , pustactwo n , pustość f , pustota f , pustostan m , pustak m.-os. /mrz , pustać f 
czas.  pustoszyć, opuszczać, opustoszyć, spustoszyć
przym.  pustacki, opuszczony, opustoszały, spustoszony, puściuteńki, puściusieńki, puściutki, puściuśki
przysł.  pusto, pustacko, puściuteńko, puściutko
związki frazeologiczne:
mieć pustą kieszeń / mieć puste kieszenieprzelewać z pustego w próżnez pustego i Salomon nie nalejez pustego kłosa pszenicy nie wymłóciszza Augusta ziemia pustabiegać jak żyd po pustym sklepieprzyjść z pustymi rękamiodejść z pustymi rękami
etymologia:
prasł.  pust
uwagi:
tłumaczenia:
(1.2) zobacz listę tłumaczeń w haśle: głupi
źródła: