empty

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

empty (język angielski)[edytuj]

wymowa:
IPA: /ɛmptiː/
wymowa amerykańska ?/i
wymowa brytyjska ?/i
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) pusty

czasownik przechodni

(2.1) opróżniać

czasownik nieprzechodni

(3.1) opróżniać się, uchodzić/wpadać (do morza)
odmiana:
(1) empty, st. wyższy  emptier; st. najwyższy  emptiest
(2-3) empty, emptied, emptied, he empties, be emptying
przykłady:
(1.1) The room is empty. Everybody has gone out.Pokój jest pusty. Wszyscy wyszli.
(2.1) They ordered him to empty his pockets. → Kazali mu opróżnić kieszenie.
(3.1) The Vistula River empties into the Baltic Sea. → Wisła uchodzi do Morza Bałtyckiego.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) bare, blank, clear, deserted, desolate, unfilled, uninhabited, unoccupied, vacant, void
antonimy:
(1.1) full
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  emptiness
przysł.  emptily
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: