pustynia

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

pustynia (język polski)[edytuj]

pustynia (1.1) w Libii
wymowa:
wymowa ?/i, IPA[puˈstɨ̃ɲa], AS[pustńa], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.-ni…
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) teren pozbawiony roślinności na skutek małej ilości opadów; zob. też pustynia w Wikipedii
(1.2) teren niezamieszkany, niezagospodarowany[1]
(1.3) daw. mieszkanie pustelnika, pustelnia[1]
odmiana:
(1.1-3)
przykłady:
(1.1) Przed wędrowcami rozciągała się Sahara, największa pustynia świata.
(1.2) Po wojnie Warszawa była prawdziwą pustynią.
składnia:
kolokacje:
(1.1) pustynia piaszczysta / kamienista / lodowa
synonimy:
(1.2) pustkowie
(1.3) pustelnia
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. półpustynia f, pustynnienie n, pustynnik m, postynność f
czas. pustynnieć ndk.
przym. pustynny, pusty
przysł. pustynnie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
zobacz też: serirhamadaerg
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 hasło pustynia w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.