pachołek
Wygląd
pachołek (język polski)
[edytuj]

- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (2.1) przydrożny słupek ostrzegawczy lub ograniczający ruch
- (2.2) słupek służący do mocowania cum i szpringów
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik pachołek pachołkowie / pachołcy dopełniacz pachołka pachołków celownik pachołkowi pachołkom biernik pachołka pachołków narzędnik pachołkiem pachołkami miejscownik pachołku pachołkach wołacz pachołku pachołkowie / pachołcy depr. M. i W. lm: (te) pachołki - (2.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik pachołek pachołki dopełniacz pachołka pachołków celownik pachołkowi pachołkom biernik pachołek pachołki narzędnik pachołkiem pachołkami miejscownik pachołku pachołkach wołacz pachołku pachołki
- przykłady:
- (1.1) Pachołcy podążali za swoim panem.
- (2.1) Wzdłuż zakrętu ustawiono kilka pachołków.
- (2.2) Marynarz zdjął cumy z pachołków.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) pachołek magistracki / sądowy • skarcić / pochwalić pachołka • wydać polecenie pachołkowi
- (1.2) pachołek okupanta / zaborcy • pański / katowski pachołek
- synonimy:
- (1.1) pachoł, sługa, reg. śl. rubinek
- (1.2) sługus, służalec, fagas, lokaj, knecht
- (2.2) pachoł, poler, knecht
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. pachoł mos pacholec mos, zdrobn. pacholik mos, pacholątko mos, pacholę mos; pacholęctwo n, pacholica ż
- czas. pachołować ndk., pochołczyć ndk.
- przym. pachołczy, pacholczy, pacholęcy
- przysł. pacholęco
- związki frazeologiczne:
- chudy pachołek weselszy niż pan • pachołka na koniu, pannę w tańcu obierać masz • rośnie do pachołka, a nie do kołka[1]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (2.1) bollard, road guard, guide post; (2.2) bollard, bitt
- esperanto: (2.2) bolardo
- hiszpański: (1.1) lacayo m, sirviente m; (2.2) noray m, bolardo m
- rosyjski: (2.2) кнехт m
- słowacki: (1.1) paholok m
- szwedzki: (1.1) dräng w, hjälpreda w, tjänstehjon n, hejduk w; (1.2) medlöpare w, hantlangare w, lakej w, hejduk w; (2.1) pollare w; (2.2) pollare w
- wilamowski: (1.1) kjȳt m
- źródła:
- ↑
Samuel Adalberg, Księga przysłów, przypowieści i wyrażeń przysłowiowych polskich, Druk Emila Skiwskiego, Warszawa 1889–1894, s. 369.