cuma

cuma (język polski)

cuma (1.1)

cuma (1.1) na polerze

wymowa:

IPA: [ˈt͡sũma], AS: [cũma], zjawiska fonetyczne: nazal.

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) mors. żegl. gruba lina do mocowania statków do innych jednostek pływających lub do nabrzeża; zob. też lina cumownicza w Wikipedii

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	cuma	cumy
dopełniacz	cumy	cum
celownik	cumie	cumom
biernik	cumę	cumy
narzędnik	cumą	cumami
miejscownik	cumie	cumach
wołacz	cumo	cumy

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

(1.1) szpring

hiperonimy:

(1.1) lina

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. cumownik m, cumownica ż, cumowniczy m, cumowanie n

czas. cumować, zacumować, przycumować, odcumować

przym. cumowy, cumowniczy

związki frazeologiczne:

etymologia:

śwn. zōm (cugiel, rzemień, lina statku)

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) fast, mooring line, hawser
• białoruski: (1.1) прычал m
• esperanto: (1.1) ligŝnuro
• hiszpański: (1.1) amarra ż, cabo m
• niemiecki: (1.1) Schiffstau n
• nowogrecki: (1.1) κάβος m, καραβόσκοινο n, πρυμάτσα ż
• włoski: (1.1) cima ż, gomena ż

źródła:

cuma (język dalmatyński)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) rel. matka chrzestna

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

Hasło zaimportowane automatycznie – nie zostało zweryfikowane w wiarygodnych słownikach. Jeśli znasz dalmatyński, kliknij na Edytuj, dokonaj ewentualnych korekt i usuń niniejszy komunikat. Dziękujemy! Listę innych niesprawdzonych haseł w tym języku można znaleźć pod tym linkiem.

cuma (język turecki)

wymowa:

^{ⓘ ⓘ}

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) piątek

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	cuma	cumalar
biernik	cumayı	cumaları
celownik	cumaya	cumalara
miejscownik	cumada	cumalarda
ablatyw	cumadan	cumalardan
dopełniacz	cumanın	cumaların
formy dzierżawcze mianownik osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp cumam cumalarım 2. os. lp cuman cumaların 3. os. lp cuması cumaları 1. os. lm cumamız cumalarımız 2. os. lm cumanız cumalarınız 3. os. lm cuması cumaları biernik osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp cumamı cumalarımı 2. os. lp cumanı cumalarını 3. os. lp cumasını cumalarını 1. os. lm cumamızı cumalarımızı 2. os. lm cumanızı cumalarınızı 3. os. lm cumasını cumalarını celownik osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp cumama cumalarıma 2. os. lp cumana cumalarına 3. os. lp cumasına cumalarına 1. os. lm cumamıza cumalarımıza 2. os. lm cumanıza cumalarınıza 3. os. lm cumasına cumalarına miejscownik osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp cumamda cumalarımda 2. os. lp cumanda cumalarında 3. os. lp cumasında cumalarında 1. os. lm cumamızda cumalarımızda 2. os. lm cumanızda cumalarınızda 3. os. lm cumasında cumalarında ablatyw osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp cumamdan cumalarımdan 2. os. lp cumandan cumalarından 3. os. lp cumasından cumalarından 1. os. lm cumamızdan cumalarımızdan 2. os. lm cumanızdan cumalarınızdan 3. os. lm cumasından cumalarından dopełniacz osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp cumamın cumalarımın 2. os. lp cumanın cumalarının 3. os. lp cumasının cumaların 1. os. lm cumamızın cumalarımızın 2. os. lm cumanızın cumalarınızın 3. os. lm cumasının cumaların

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

(1.1) zobacz też: pazartesi • salı • çarşamba • perşembe • cuma • cumartesi • pazar

źródła: