obrządek

obrządek (język polski)

wymowa:

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) kult. porządek uroczystych obchodów

(1.2) pot. stały powtarzający się rytm prac gospodarskich

(1.3) rel. ryt w ramach jednej rodziny liturgicznej

(1.4) rel. publiczny akt religijny, również jego porządek

(1.5) rel. wyznanie w ramach jednej religii

(1.6) przen. rytuał

odmiana:

(1.1-6)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	obrządek	obrządki
dopełniacz	obrządku	obrządków
celownik	obrządkowi	obrządkom
biernik	obrządek	obrządki
narzędnik	obrządkiem	obrządkami
miejscownik	obrządku	obrządkach
wołacz	obrządku	obrządki

przykłady:

(1.1) - Była w nim jakaś ogromna siła. Żegnał syna, widać było, jak bardzo cierpi, ale spokojnie jak gospodarz pilnował obrządku - mówi.

(1.2) Będę wychodził z nim o świcie, trochę pomagał w obrządku.

(1.3) Dwóch księży jeździło po kraju i odprawiało ostatnie msze w obrządku ormiańskim.

(1.3) Pochowano go w atmosferze skandalu, bo choć ostentacyjnie podkreślał swoją konwersję, spoczął na cmentarzu katolickim, ceremonia pogrzebowa odbyła się w obrządku katolickim, a nad trumną rozgorzała walka o to, kto ma prowadzić kondukt - ksiądz czy pastor?

(1.4) Wzięli ślub według tradycyjnego obrządku żydowskiego.

(1.5) Bo już co do pogrzebów, to różnie bywało, i na cerkiewnym cmentarzu spoczywali zgodnie obok siebie ludzie dwóch obrządków, a jednej wiary.

(1.6) Picie kawy jest obrządkiem, który towarzyszy tu wszystkim kontaktom między ludźmi.

składnia:

kolokacje:

(1.2) poranny / wieczorny / codzienny obrządek

(1.3) obrządek greckokatolicki / ormiański / wschodni / prawosławny / rzymskokatolicki / pogański / katolicki / słowiański • posługa / msza / liturgia / święto / chrzest w obrządku

(1.4) obrządek pogrzebowy

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. obrzędowość ż, obrzęd mrz

przym. obrzędowy

przysł. obrzędowo

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

źródła: